Tekst skrevet som ein skule oppgåve for lenge, lenge sidan...

Reisa

Endeleg,
tryggt planta
på landjorda

Det har vore ei strabasiøs ferd,
men no
kan eg endeleg kjenne
fast grunn under føtene igjen

Ein liten telefon
kasta meg ut
på ei ferd,
ei reis i det store ukjende

Alt var
framandt
kaotisk
forvirrande

Kva skjer?

Eg fauk
høgt,
i ein veldeg
fart,
ut av stand til
å stanse,
ut av stand til
å bremsa ner

Eg prøvde
å bremsa,
prøvde
å lande,
men allting gjekk for fort.

Eg mista
all styring,
mista
kontroll,
reisa verka
endelaus
og uendelig
farleg

Ein liten telefon,
ein tannlege time,
og verda gjekk amok

No er timen over
og eg har landa
med beina på jorda
denne gongen og..............


HÅN